VREUGDE EN LEED IN INDIE

Tezamen met 80 leerling-vliegers van de Koninklijke Luchtvaart en Kon. Marine werd Follie ingedeeld op het marinevliegkamp ,,Morokrembangan”, hier volgde een aspirant officier-vliegeropleiding. Hier werd gelest op Ryan vliegtuigen. Het was november 1940 en de hele groep leerling-vliegers kwam op de foto voor een plaatselijke krant. Er werd tevens in verzocht aan de burgerbevolking van Soerabaja, om hun huis open te stellen voor de militairen. De bevolking gaf hier graag gehoor aan en Follie en zijn onafscheidelijke vriend en medeleerling Wim van Stijn, kregen een pied à terre bij de fam. Betke aan de van Imhofflaan 23.   Follie, die bang was voor represailles tegenover zijn ouders, verzond op 16 dec. 1940 vanaf dit adres een Rode Kruisbrief naar zijn ouders, met de volgende inhoud:  

Beste vrienden, nog alles kits, ik ben volkomen gezond en heb mijn oude beroep weer opgenomen. het beste hoor. Sterkte. Ondertekend met F. Kaatser.

Op 11februari 1941 kwam deze brief bij de familie Bouma aan.

briefje via rode kruis(1)briefje via rode kruis(2)Er is rond de zelfde tijd ook een rodekruisbrief verzonden aan Follie. Deze brief is opgedoken in zijn nalatenschap en moet hij dus gelezenn hebben. 

Naast de familie Betke woonde de familie Lokhorst, vader en moeder met twee blonde dochters zo rond de18 en 19 jaar. Follie en vriend Wim informeerden bij de familie Betke op welke manier ze nu eens de dochters van de buren konden benaderen. Vader Lokhorst had het voorlopig niet op de twee vliegers staan en weigerde hun de toegang tot zijn huis, inclusief zijn twee dochters, totdat....

TORNADO OVER MOROKREMBANGAN

Het was begin 1941. Eerst werd een verongelukte kameraad (9 jan.) aan de schoot van moeder aarde toevertrouwd. Enkele dagen later woedde een orkaanachtige onweersbui over Morokrembangan, die midden in de nacht hangaar en slaapgelegenheid van de vliegers in puin joeg. Bedden, koffers en kleren weg en de vliegers moesten die nacht naar een andere slaapgelegenheid omzien. Follie en van Stijn reden meteen naar de van Imhofflaan, alwaar ze de familie Betke niet thuis troffen .......

PA LOKHORST GEEFT ZICH OVER

Dit was de grote kans dacht Follie en stapte op blote voeten, onderbroek en omgeslagen deken een deur verder. Nat en verkleumd belden zij bij de familie Lokhorst aan. Pa deed open, zag het tafreel, en na tekst en uitleg van de beide vliegers, liet hij ijlings twee slaapplaatsen in de zitkamer improviseren. De veste was genomen.

Zonder de familie Betke ook maar iets te kort te doen, werden door Follie (in huiselijke kring in Indië "Fol”) en van Stijn vele bezoekjes afgelegd aan de familie Lokhorst. Hier leerden ze de familie beter kennen. De oudste dochter was verloofd met een K.M.A.-officier; zus Neel was vrij en Fol was gecharmeerd door haar. Gevieren ging men eten bij de Chinees of gewoon thuis gezellig kletsen. Fol vertelde daar graag over Harlingen, zijn ouders, zijn zusters en zijn broer.

KANST NIET SEGGE WAST WUUST

Naarmate men elkaar daar beter leerde kennen, naarmate ook begon Fol daar het Harlinger dialect te propaganderen. Zo was bovengenoemde uitdrukking een geliefkoosde vraag van hem als de gezusters elkaar iets in het Maleis te vertellen hadden. Harlingen en zijn familie bleef hem echter in het verre Indië hoog zitten, en zo vertelde hij daar: "Als ik de kans krijg, vlieg ik eens laag over de Voorstraat.” In ditzelfde jaar behaalde Follie zijn vliegbrevet en ging over naar de Marine.

STUNTEN BOVEN SOERABAJA

10 juli 1941, De familie Lokhorst vierde de verjaardag van dochter Neel. Follie leverde een grootse bijdrage hieraan, door een nummertje "stuntwerk” in the good old Ryan. De commandant van Morokrenbanban leverde ook stuntwerk, door Follie hiervoor een week arrest te wijzen.

CHAUFFEUR DJALAN SERATORS KAKKI

Deze door Follie samengestelde kreet gebruikte hij wanneer (weer op het nippertje van het avondappél) nog naar Morokrembangan moest worden gereden. Hij riep dan een taxi, sprong erin, waarna hij met bovenvermelde kreet ’t oor van de chauffeur streelde. Vertaald: Chauffeur loop met duizend voeten.

Deze kreet wordt nog steeds bij de familie Lokhorst in ere gehouden. De familie Lokhorst bewaart dankbare herinneringen aan Follie, die zijn liefde voor het ouderlijk huis in Harlingen daar overplantte.

Vlak voor de Japanse invasie, maart 1942, nam Follie daar afscheid. Hij ging per vliegtuig uit Batavia, via Australië Hawai (waar hij en zijn kameraden werden ontvangen met de beroemde slingers), Amerika naar Engeland. De familie Lokhorst achterlatende tussen hoop en vertwijfeling, in de over Indië dalende nachten, die concentratiekamp en diepe droefenis voor de familie in petto hadden.